Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ
Η 2η συνάντηση θα γίνει στις 12.6. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 6 ΜΜ. ΏΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
Category: Uncategorized
-
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Οι Δελφοί τη δεκαετία του 1950 με τον φακό του Robert McCabe
Το δίγλωσσο φωτογραφικό λεύκωμα “ΟΙ ΔΕΛΦΟΙ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1950 ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΟΥ ROBERT McCABE” με επιλεγμένα λογοτεχνικά κείμενα για τους Δελφούς, παρουσιάζεται την Τρίτη 26 Μαΐου 2026 στις 19:00 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής (Δημοκρίτου 17) από την επιμελήτρια της έκδοσης Σοφία Χηνιάδου Καμπάνη, Νομικό, Σύμβουλο Πολιτιστικής Διαχείρισης στη Βουλή των Ελλήνων.
Βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό θα απευθύνει ο Robert McCabe.
Την εκδήλωση προλογίζει η Φλώρα Π. Μανακίδου, καθηγήτρια Αρχαίας ελληνικής φιλολογίας, Διευθύντρια Εργαστηρίου Ελληνικής Ποίησης και Έντεχνου Λόγου (ΕΠΕΛ), Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Ο διεθνούς φήμης Αμερικανός φωτογράφος Robert McCabe χρησιμοποιεί τον φακό του για να δημιουργήσει μια ποιητική καταγραφή του αρχαιολογικού χώρου και του δελφικού τοπίου τη δεκαετία του 1950. Οι φωτογραφίες του έχουν προκαλέσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον και έχουν μετεξελιχθεί σε μια σπάνια ματιά που καταγράφει και αναδεικνύει πτυχές μιας άλλης εποχής.
Το λεύκωμα, που έχει παρουσιαστεί με επιτυχία την περασμένη χρονιά στους Δελφούς και στην Αθήνα, περιλαμβάνει: τις μεταπολεμικές φωτογραφίες και το κείμενο του Robert McCabe, κείμενα της Υπουργού Πολιτισμού δρ. Λίνας Μενδώνη, συγγραφέα του εισαγωγικού κειμένου της έκδοσης, της προϊσταμένης της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φωκίδος, Αθανασίας Ψάλτη, εκ των συγγραφέων της έκδοσης, η οποία έχει κάνει τον υπομνηματισμό των φωτογραφιών, καθώς και της Σοφίας Χηνιάδου Καμπάνη, επιμελήτριας, η οποία έχει επιλέξει και αποσπάσματα ποιημάτων και λογοτεχνικών κειμένων εμπνευσμένα από την ακτινοβολία των Δελφών.
Να σημειωθεί ότι στις αίθουσες του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών παρουσιάζεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδος, ήδη από τον Ιούνιο του 2023, η έκθεση φωτογραφιών με τον ομώνυμο τίτλο, αφορμή για την έκδοση του λευκώματος
“Το απολλώνιο φως αγκαλιάζει τα μνημεία, που προβάλλουν μεγαλόπρεπα μέσα στη θεία ηρεμία του Δελφικού τοπίου και ο φακός του καλλιτέχνη αιχμαλωτίζει, με το δικό του ποιητικό τρόπο, την εσωτερική δύναμη στην αδιάκοπη ανταλλαγή φωτός και ύλης, ξεγλιστρώντας από την αδήριτη μεταμόρφωση του χρόνου και χτίζοντας γέφυρα με το παρόν.” (Απόσπασμα από το κείμενο της Σοφίας Χηνιάδου Καμπάνη).
Τη συνάντηση συντονίζει ο Κάρεν Χαναγκιάν.
Η εκδήλωση διοργανώνεται από το Εργαστήριο ελληνικής ποίησης και έντεχνου λόγου (ΕΠΕΛ) του Δ.Π.Θ και πραγματοποιείται με την χορηγία του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Δ.Π.Θ. «Κείμενα και Πολιτισμός». Χορηγός επικοινωνίας Παρατηρητής Θράκης.
-
ελληνική ποίηση εκεί όπου (δεν) την περιμένεις1
J.D. Salinger Raise High the Roof, Carpenters (1955)
«ψηλά σηκώστε στέγη ξυλουργοί.Σαν τον Άρη καταφτάνει ο νυμφίος, ψηλότερος μακράν απ᾽τους ψηλούς ανθρώπους, Με αγάπη Έρβινγκ Σαπφώ…»
(ελλην. μτφρ Αύγ. Κουρτώ, εκδ. Καστανιώτη 2010)
Σε ένα ακόμα ιδιοφυές παραλήρημα ο μέγας πεζογράφος της Αμερικής, ο αινιγματικός Salinger επιλέγει να τιτλοφορήσει ένα παράδοξο αφήγημα υμεναίου και επιταφίου με μια παραλλαγή πάνω στον υμέναιο της Σαπφούς. Ο τίτλος επανέρχεται μέσα στο έργο στο σημείωμα της αδελφής του γαμπρού που μάλιστα παιγνιωδώς υπογράφει με το όνομα της Αιολίδος Μούσας.
και το ΠΡΟΤΥΠΟ:
απ. 229 Page
ἴψοι δὴ τὸ μέλαθρον,
ὑμήναον,
ἀέρρετε τέκτονες ἄνδρες·
ὑμήναον.
γάμβρος εἰσέρχεται ἴσος Ἄρευι,
ἄνδρος μεγάλω πόλυ μέζων.
Η ελληνική ποίηση επηρεάζει και επιδρά οπουδήποτε, αρκεί να έχει κανείς την παιδεία και την παιδιάν για να την ανιχνεύει.
-
21.3. θυμόμαστε την ανθρώπινη Ποίηση! Γιατί υπάρχει και η θεϊκή!
Αυτή η άλλη ποίηση συνέβη χθες 20.3. το πρωί, στις 5:49 ώρα Ελλάδος, ο Ήλιος έφτασε στο επονομαζόμενο Εαρινό Ισημερινό σημείο της φαινόμενης τροχιάς του, κι απ’ αυτή τη στιγμή ξεκίνησε η εποχή της άνοιξης στην επαναλαμβανόμενη παρέλαση των εποχών.
Αυτό είναι η κοσμική ποίηση!
πηγή https://www.eef.edu.gr/el/arthra/isimeries-kai-iliostasia/
-
Διάλεξη 2.4.2026
ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ Lucia Casal Vinote, Universidad Nacional de Nordeste
Τόπος: Αίθουσα Α, Campus Δ.Π.Θ. Κομοτηνή.
ΩΡΑ 15.00
ΘΕΜΑ Male Beauty in Nonnus’ of Panopolis Dionysiaca
-
6η Ομιλία Εργαστηρίου ΕΠΕΛ (ώρα 20:00 – 2/04/2026)
‘Carolina Ravanelli, cand. phil. University of Cambridge, UK
Re-reading Erinna of Telos: From Antipater’s Garland (AP 9.26) to New Methodological Approaches’.
https://teams.microsoft.com/meet/3732957736498?p=w4zfQDoxeFIXZTFydr
-
Mνήμη Σεφέρη, Δελφοί και προσεχώς μια σημαντική εκδήλωση του ΕΠΕΛ
στις 13 Μαρτίου 1900, γεννήθηκε στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας, ο ποιητής και νομπελίστας Γιώργος Σεφέρης.
Το παρακάτω απόσπασμα – Δελφοί (Δοκιμές), 1961 είναι αναρτημένο στην έκθεση ‘ΟΙ ΔΕΛΦΟΙ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1950 Mε το φακό του Robert McCabe”, καθώς και στο ομώνυμο δίγλωσσο λεύκωμα που επιμελήθηκε η Σοφία Χηνιάδου Καμπάνη.
[…] Πάνω στους Δελφούς, αφού περάσεις το χωριό, και σε φέρει ο δρόμος μπροστά στο τέμενος, έχεις το αίσθημα πως μπήκες σ’ έναν τόπο ξεχωρισμένο από τον άλλο κόσμο. Είναι ένα αμφιθέατρο φωλιασμένο πάνω στα πρώτα σκαλοπάτια του Παρνασσού. Κατά την ανατολή και το βοριά, τον κλείνουν οι Φαιδριάδες: η Υάμπεια που κατεβαίνει σαν την πλώρη ενός μεγάλου καραβιού και κόβει τη λαγκαδιά· η βόρεια Ροδινή όπου ακουμπά σχεδόν το Στάδιο. Κατά τη δύση ο βραχώδης τοίχος του Αϊ-Λια, και πιο πέρα τα βουνά της Λοκρίδας, η Γκιόνα, όπου βλέπεις τον ήλιο να βασιλεύει. Αν γυρίσεις τα μάτια κατά το Νοτιά, έχεις μπροστά σου τις ρωμαλέες γραμμές της Κίρφης και, στα πόδια της, τη λαγκαδιά του Πλειστού. Ο Πλειστός είναι ξερός το καλοκαίρι· βλέπεις να γυαλίζει στον ήλιο η στεγνή κοίτη του, όμως μια ροή από λιόδεντρα ξεχύνεται, θα ‘λεγες, και πλημμυρίζει όλο τον κάμπο της Άμφισσας, ως το γιαλό, όπου τα πρωτοβλέπει ο θαλασσοπόρος. Πιο κοντά, είναι στιλπνές οι πέτρες των ερειπίων της Μαρμαριάς, όπου ξεχωρίζουν οι τρεις κολόνες του Θόλου. Πήγαινα να ξεχάσω την Κασταλία. Ωστόσο το νερό της έχει μιαν ευωδιά από θυμάρι.
Αίθουσα Τέχνης Αθηνών – Athens Art Gallery. Διάρκεια έκθεσης: έως 28 Μαρτίου 2026
-
17.2.2026 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ
με την ευκαιρία της νέας μας στέγης το ΕΠΕΛ καλωσόρισε και την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ca’ Foscari, Βενετίας Caterina Carpinato που θα γίνει επίτιμος Καθηγήτρια της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δ.Θ.Π.
ΤΌΠΟΣ κτήριο παλαιάς Νομικής, ΔΠΘ, ισόγειο γραφείο Μανακίδου/ΕΠΕΛ
-
9.2.2026, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΟΥΣΚΙΝ (ΜΤΦΡ. Κ. Βάρναλη)
Εμπρός Ελλάδα
Εμπρός, στυλώσου, Ελλάδα επαναστάτισσα,
βάστα γερά στο χέρι τ’ άρματά σου!
Μάταια δεν ξεσηκώθηκεν ο Όλυμπος,
η Πίνδο, οι Θερμοπύλες — δόξασμά σου.
Απ’ τα βαθιά τους σπλάχνα ξεπετάχτηκεν
η λευτεριά σου ολόφωτη, γενναία
κι απ’ τον τάφο του Σοφοκλή, απ’ τα μάρμαρα
της Αθήνας, πάντα ιερή και νέα.
Θεών κι ηρώων πατρίδα, σπάζεις άξαφνα
το ζυγό σου και την ενάντια Μοίρα
με τον ηχό, που βγάνει του Τυρταίου σου,
του Μπάιρον και του Ρήγα η άξια λύρα. -
THN ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
9.ΦΛΕΒΑΡΗ 2026 Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας
η UNESCO, στο πλαίσιο της 43ης Γενικής Συνέλευσης της 12ης Νοεμβρίου 2025, θέσπισε την ημέρα αυτή ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της ελληνικής γλώσσας στις επιστήμες, στη φιλοσοφία και στον Χριστιανισμό.
Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική
το σπίτι φτωχικό
στις αμμουδιές του Ομήρου…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου
στις αμμουδιές του Ομήρου…
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν’ ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου,
με τα πρώτα μαύρα ρίγη…
Εκεί ρόδια, κυδώνια
θεοί μελαχρινοί, θείοι κ’ εξάδελφοι
το λάδι αδειάζοντας
μες στα πελώρια κιούπια.
Και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο
σπάρτο και πιπερόριζα
με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων
ψαλμωδίες γλυκιές
με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοί…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου,
με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοί!..
Εκεί δάφνες και βάγια
θυμιατό και λιβάνισμα
τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια
στο χώμα το στρωμένο
με τ’ αμπελομάντιλα,
κνίσες, τσουγκρίσματα
και Χριστός Ανέστη
με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων
Αγάπες μυστικές
με τα πρώτα λόγια του Ύμνου…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου,
με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.
Οδυσσέας Ελύτης
ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ